الزمخشري
213
مقدمة الأدب ( فارسى )
7 پيدا كرد نرخ را و هو السِّعْرُ نرخ و الأَسْعَارُ جمع و سَعَّرَ النَّارَ بيفروخت آتش را 6 أَوْقد [ سَكَّرَ ] سُكِّرَتْ أَبْصارُنا خيره شد ديدهء ما 5 بسته شد چشمهاء ما از نكرستن 6 خيره كردانيده شد ديدهاء ما ، حُبِسَتْ عن النَّظَر [ سَمَّرَ ] سَمَّرَ البَابَ ميخ بر در زد 6 پش نهاد در را ، [ شَمَّرَ ] شَمَّرَهُ الثَّوْبَ برچيد جامه را 5 بركرفت 6 رفَع 7 برداشت جامه را [ شَهَّرَ ] شَهَّرَهُ مشهور كرد او را 6 آشكارا كرد او را ، أَظْهره [ صَدَّرَ ] صَدَّرَ كِتَابَهُ بِكَذَا آغاز نهاد نامه بفلان چيزى و هو صَدْرُ الكِتَابِ آغاز نامه 6 رأسُ الكتاب 7 سرِ نامه 6 و صَدَّرَ الفَرَسُ سبَق بصدره و صَدَّرَهُ فى المَجْلِسِ فَتَصَدَّرَ و صَدَّرَ على البَعِيرِ من التَّصْدِيرِ و هو الحِزام [ صَعَّرَ ] صَعَّرَ خَدَّهُ روى بكردانيد از تكبُّر 6 تكبّر كرد [ صَغَّرَ ] صَغَّرَ الاسْمَ تصغير كرد اسم را [ ضَمَّرَ ] ضَمَّرَ الفَرَسَ باريك كرد اسب را 5 لاغر كرد 6 علَفه قُوتا بعد السِّمَن [ طَهَّرَ ] طَهَّرَهُ پاكيزه كرد او را 5 پاك كردش [ ظَفَّرَ ] رَجُلٌ مُظَفَّرٌ مردى پيروز 5 مرد با دولت و هو الظَّفَرُ پيروزى [ عَبَّرَ ] عَبَّرَ عَن كَذَا عبارت كرد از فلان كار [ عَذَّرَ ] عَذَّرَ فى الأَمْرِ تقصير كرد در كار [ عَزَّرَ ] عَزَّرَهُ يارى داد او را أعانه و عظَّمه 7 بزرك داشت او را و عَزَّرَ الجَانِيَ تعزير كرد كناهكار را 6 ضرَبه تاديبًا دون الحَدّ [ عَسَّرَ ] عَسَّرَ عَلَيْهِ الأَمْرَ دشوار كرد بر وى كار را 6 و عَسَّرَ عَلَيْهِ الأَمْرُ دشوار شد بر وى كار [ عَشَّرَ ] عَشَّرَ المُصْحَفَ نشان ده آيت كرد مصحف را [ عَطَّرَ ] عَطَّرَهُ خوشبوى كردش [ عَفَّرَ ] عَفَّرَهُ فى التُّرَابِ خاكآلوده كردش 5 بماليد او را در خاك 6 التَّعْفِيرُ التَّبْييض و فى الحديث إن امرأةً شكَتْ اليه أن مالَها لا يزكو فقال ما أَلْوَانُها قالت سُودٌ قال عَفِّرِي أي اسْتبدلي اغْنامًا بِيضًا فإن البَرَكَةَ فيها [ عَمَّرَ ] عَمَّرَهُ اللَّهُ عمر وى دراز كرد خداى و هو العُمْرُ زندكانى و العُمُرُ مترادف و الأَعْمَارُ جمع [ غَبَّرَ ] غَبَّرَ فى وَجْهِهِ خاك زد در رُويش [ فَتَّرَ ] فَتَّرَ عَنْهُ العَذَابَ كم كرد از وى عذاب را [ فَجَّرَ ] فَجَّرَ الأَنْهَارَ رَوان كرد جويها را 6 أَسَالَ ، أَجْرَى [ فَسَّرَ ] فَسَّرَ القُرآنَ تفسير كرد قران را 6 شرح كرد نُبى را [ فَطَّرَ ] فَطَّرَ الصَاَّئِمَ روزه كشاد روزهدار را [ فَكَّرَ ] فَكَّرَ فيه انديشه كرد در وى و هو الفِكْرُ انديشه و الأَفْكَارُ جمع و الفِكْرَةُ مترادف و الفِكَرُ جمع [ قَتَّرَ ] قَتَّرَ على عِيَالِهِ تنكى كرد بر عيالان خود [ قَدَّرَ ] قَدَّرَ الشَّىْءَ اندازه كرد چيز را [ قَشَّرَ ] قَشَّرَ السِّمْسِمَ پوست باز كرد كنجد را [ قَصَّرَ ] قَصَّرَ فى الحَاجَةِ تقصير كرد در حاجت و قَصَّرَ الحَاجُّ مِن شَعَرِهِ كم كرد حاجى از موى وى 6 موى چيد و قَصَّرَ عَنْهُ فرو ماند ازو 5 دست از وى كوتاه كرد [ قَطَّرَ ] قَطَّرَهُ بر پهلو افكند او را 6 أَلْقاه على احَد قطرَيْه أي جانبَيْه و قَطَّرَ الماءَ بچكانيد آب را [ كَبَّرَ ] كَبَّرَ اللّهَ بزركوارى كرد خدايرا 6 ببزركى ياد كرد خدايرا 6 قال اللّهُ أكبر [ كَثَّرَ ] كَثَّرَ المَالَ بسيار كرد مال را [ كَدَّرَ ] كَدَّرَ الماءَ تيره كرد آب را [ كَسَّرَ ] كَسَّرَهُ بشكست او را 7 ريزه كرد او را [ كَفَّرَ ] كَفَّرَ اللَّهُ سَيِّئَآتِهِمْ پوشانيد خداى بديهاء ايشانرا 5 بيامُرزيد خداى كناههاء ايشان را [ نَشَّرَ ] نَشَّرَ المُصْحَفَ باز كرد مصحف را [ نَفَّرَ ] نَفَّرَهُ براند او را 6 رمانيد او را ، طرَده [ نَكَّرَ ] نَكَّرَ الاسْمَ نكره كرد اسم را 5 نكره كفت اسم را 7 ناپيدا كرد اسم را و هي النَّكِرَةُ ( ف ) [ هَجَّرَ ] هَجَّرَ كرمكاهان رفت 6 وقتِ پيشين رفت ، سارَ فى الهَاجِرَةِ 7 بكرمكاه رفت و هي الهَاجِرَةُ كرمكاه ز [ بَرَّزَ ] بَرَّزَ عَلَيْهِ بكذشت از وى 6 پيشى كرفت بر وى ، سبَق 7 دركذشت بر وى [ جَهَّزَ ] جَهَّزَهُ بِجِهَازِهِ [ بِجَهَازِهِ ] معا ساخت ويرا